दीप

हे कुणी सोडले होते

इच्छांचे दीप प्रवाही

गंगेच्या काठांवरती

निःश्वास कुणाचे राही

दुर्दम्य कुणाची स्वप्ने

बांधली कशी धाग्यात
घुटमळे जीव झाडाशी
मन दोलक वर रंगीत

ही रात्र तरंगे अवघी
दिवसाच्या काठावरती
अन मनीषांची नक्षत्रे
मनमळभावर बघ फुलती 

रेतीवर नाव कुणाचे

लाटांनी पुसले नाही

शिंपले कधीचे देती

मोत्यांची  उरली ग्वाही

अवघ्या तनामनाची एकतारी
सूरात लावून आले
तरी छेडली नाहीस तार
की उमटला नाही झंकार...

अवघ्या तनमनाचं वादळ घेऊन
बरस बरस बरसले
तरी कोरडेपण निभावलंस
आतून बाहेरून...

अवघ्या मनाचा देह करून
अशी समोर उभी राहीले
नि साधा हातही घेतला नाहीस हातात ..

अस्पर्श मी, अस्पर्श तू...
अस्पर्श मी की अस्पर्श तू...

सुखेनैव तो रणांगणावर
अपुल्या आयुष्याची वणवण

सुरक्षीतशा भिंतींमागे
लिहीली जाते अवघी तणतण

डोक्याला तो झाला कायम
दिसली नाही कधीच कणकण

---------------------------------------------------
---------------------------------------------------

जखम वाहिली इतकी भळभळ
केली गेली केवळ हळहळ

विस्फोटाच्या कवितेवरती
आधि वाहवा नंतर कळकळ

फांदीवरुनी गेले पिल्लू
पानांची थांबेना सळसळ

राधेस लागली आस, करूनी साज, किनारी आली
पश्चिमा किती रंगात, रवीतेजात, माखुनी गेली

पाखरे फिरुन रानात, पुन्हा घरट्यात, परतुनी आली
दशदिशा अशा निस्तब्ध, तपिशही दग्ध, भराला आली

शांतवे नदीचा घाट,किनारी लाट, संथ कृष्णाई
परतल्या सख्या गवळणी, वाट पाहुनी, निघाल्या गायी

होऊन सांजसावळी, दीप राऊळी, अधिरशी झाली
निस्तब्ध जाहले श्वास,चरण दारास, अजुनही नाही

शोधण्या जीव डोळ्यात, प्राण कानात, नसे चाहुलही
नक्षत्र उभी गगनात, सरेना वाट, न ये मनमोही

मंदिरी मनाच्या भक्त, भाव संपृक्त, मुरलिधर यावा
श्रद्धेस सार्थ विश्वास, सफल हो ध्यास, ऐकू ये पावा

आजकाल ...
पांढऱ्या केसांची
करता येत नाही मोजदाद
डोळ्यांच्या कडेला न हसताही दिसते
एखादी एखादी लकेर
जिभेपेक्षा घड्याळाकडे द्यावं लागतं लक्ष
खाता पिताना,
डोक्यावरच्या उन्हाने डोकं चढतं लगेच...
पण एक बरंय
काही ऐकलंच तर लगेच झिरपत नाही मनात
बघून खातरजमा करेपर्यंत
आणि झिरपलच तर पाझरत नाही डोळ्यांवाटे
निदान चारचौघात
आणि बघितलेलं सगळंच
वाटत नाही खरं नीट ऐकल्याशिवाय
आणि समजा वाटलंच एखादे वेळेस
तर येत नाही ओठांवर
नीट ऐकून खात्री होईपर्यंत...
आजकाल ...!!

Beyond the limits of happiness
in the region of enrichment
broadening my cognizance sphere
you have been meeting me dear ..
But now I find,
the signs are wrecked..
the roads are broken ,
There is no way ahead
footsteps need to take U turn
Its just that all the feathers of my flattering wings
I think are remained there scattered
May be you would come across few and find
I don’t know is it a burden or is it an yield?
What would you do? Rather would you mind ? !

उन, पाऊस, चांदणं, पडल्यावर
अंधार, संधीप्रकाश, इंद्रधनुष्य पडल्यावर
फुलांचा सडा, अळवावरचा थेंब,
झाडावरून पान पडल्यावर
धुकं, दव, गारा, वीजा पडल्यावर,
ठेचकाळून तोंडावर पडल्यावर
किंवा अडखळून हातातून पुस्तक पडल्यावर
अगदी वारा, पडदा, गाणं किंवा
कुणाचं भाषणही पडल्यावर .......

डोळा लागल्यावर
ध्यान लागल्यावर
भर उन्हात तहान लागल्यावर
एखादा पदार्थ गोड लागल्यावर
चालता चालता ठेच लागल्यावर
रेडिओवर अमुक अमुक गाणं लागल्यावर
रस्त्यावर तमुक तमुक गाव लागल्यावर
हसता हसता ढास लागल्यावर
गुदमरून श्वास लागल्यावर...
वाय शेपचा रस्ता लागल्यावर
यु टर्नचे बोर्ड लागल्यावर
बघता बघता हिरव्याचा लाल सिग्नल लागल्यावर
थांबताना गाडीचा करकचून ब्रेक लागल्यावर....

कधीही कुठेही, केव्हाही येते
अशीही, तशीही, कितीही येते...